УСТОЗ — ҚАЛБГА ЁҚИЛГАН ЗИЁ ЧИРОҒИ

УСТОЗ — ҚАЛБГА ЁҚИЛГАН ЗИЁ ЧИРОҒИ

Ҳурматли ва азиз устозлар, муҳтарам муаллим ва мураббийлар!



 

Сизларни 1 октябрь — Ўқитувчи ва мураббийлар куни билан чин қалбимдан самимий муборакбод этаман!


Инсон умрида шундай бир зот борки, унинг бир оғиз сўзи йиллар ўтса ҳам қалбда жаранглаб туради. Унинг бир сабоғи бутун умрга йўл кўрсатади. Унинг меҳри инсонни илмга, эзгуликка, камолотга етаклайди.


Бу — УСТОЗ.


Буюк бобокалонимиз Алишер Навоий ҳазратлари устозга бўлган эҳтиромни ниҳоятда юксак баҳолаб:


««Ҳақ йўлида ким сенга бир ҳарф ўқутмиш ранж ила,
Айламак бўлмас адо онинг ҳақин юз ганж ила
», деб ёзганлар.


Бу икки мисрада устознинг буюклиги ҳам, шогирднинг унга бўлган қарзи ҳам мужассам.


Зеро, устоз фақат билим бермайди — инсонни шакллантиради. У фақат касб ўргатмайди — ҳаёт йўлини кўрсатади. У фақат китоб саҳифаларини очмайди — қалб ва тафаккур эшикларини очади.


Аждодларимиз илмни инсон камолотининг энг буюк воситаси деб билганлар. Навоийнинг илмни фазилатли амал сифатида улуғлаган қарашлари ҳам бизга бир ҳақиқатни эслатади: ўрганилган илм амал билан уйғунлашгандагина ҳақиқий маъно касб этади.


Шу маънода, устознинг буюклиги унинг қанча дарс бергани билан эмас, қанча қалбда илмга муҳаббат уйғотгани, қанча инсонни эзгулик ва камолот сари етаклагани билан ўлчанади.


Устознинг меҳнати кўзга кўринмас, аммо унинг самараси бутун жамиятда намоён бўлади.


Бугун синф ва аудиторияларда берилган сабоқлар эртага илм-фан лабораторияларида, суд залларида, давлат бошқарувида, қонун ижодкорлигида, тиббиётда, иқтисодиётда, маданият ва санъатда ўз аксини топади.


Бугунги шогирд — эртанги устоз.



Бугунги сабоқ — эртанги тараққиёт.



Бугунги меҳр — эртанги комил инсон.


Шунинг учун ҳам устозлик — оддий касб эмас, авлодлар ўртасидаги маънавий кўприкдир.


Муҳтарам устозлар!



Сизлар қалбларга илм уруғини қадайсиз. Бу уруғдан эса йиллар ўтиб тафаккур дарахти ўсади, унинг меваси эса бутун жамиятга хизмат қилади.


Сизларга қараб инсон «илм» сўзининг ортида қанчалар буюк меҳнат, сабр, фидойилик ва меҳр борлигини англайди.


Сизларнинг ҳар бирингизга чексиз ҳурмат ва миннатдорлик билдираман.


Илоҳим, қалбингиздаги зиё сўнмасин, қадамингиздан барака аримасин, шогирдларингизнинг ютуқлари сизларга доимо фахр ва қувонч бағишласин.


Устозлар бор экан — илм бор.



Илм бор экан — маърифат бор.



Маърифат бор экан — тараққиёт бор.



Тараққиёт бор экан — юртнинг эртанги куни ёруғ!


Сизларга мустаҳкам соғлик, узоқ умр, оилавий хотиржамлик, қалб хотиржамлиги ва шогирдлар меҳри билан безанган баракали умр тилайман.


Азиз устозлар!



Сизга таъзим — илмга таъзим.



Сизга эҳтиром — келажакка эҳтиром.



Сизни улуғлаш — маърифатни улуғлашдир!



 

1 октябрь — Ўқитувчи ва мураббийлар куни муборак бўлсин!


 

Чуқур ҳурмат ва самимий эзгу тилаклар билан,
Феруз ХАЙДАРХОН


Мавзуга оид бошқа хабарлар