БАҲОР НАФАСИ БИЛАН КИРИБ КЕЛГАН УСТОЗ

БАҲОР НАФАСИ БИЛАН КИРИБ КЕЛГАН УСТОЗ

ЭССЕ

Юридик фанлари доктори, профессор Ахроров Бахром Джаббаровичнинг 70 ёшлик юбилейига бағишланади

Баҳор — янгиланиш, уйғониш ва ҳаётга янги маъно бахш этадиган фасл. Табиат қишнинг сукунатидан чиқиб, яшилликка бурканар, қалбларда эса умид ва ишонч уйғонар экан, айнан шундай фаслда — баҳорнинг тароватли кунларида дунёга келган инсонлар ҳам ўзига хос нур ва кучга эга бўлади. Профессор Ахроров Бахром Жаббарович ана шундай баҳорий нафас билан ҳаётга кириб келган, ўз умрини илм, адолат ва инсон камолотига бағишлаган устозлардан биридир.

Унинг ҳаёт йўли — бу фақат биография эмас, балки меҳнат, изланиш ва фидойилик билан тўлдирилган маънавий саёҳатдир. Ёшлигидан илмга чанқоқ, изланувчан ва мақсад сари интилаётган инсон сифатида шаклланган Бахром Жаббарович кейинчалик ҳуқуқшунослик соҳасида ўз ўрни ва мактабини ярата олган етук олимга айланди. У танлаган йўл — жиноят ҳуқуқи ва криминология каби мураккаб ва масъулиятли соҳалар эди. Бу эса нафақат билим, балки қатъият, адолатпарварлик ва принципиалликни талаб қилади.

Профессор Ахроровнинг илмий фаолияти чуқур таҳлил, аниқ хулоса ва амалий аҳамият билан ажралиб туради. Унинг тадқиқотларида жиноят ҳуқуқининг энг долзарб масалалари, айниқса мансабдорлик жиноятлари учун жавобгарлик, ҳуқуқий адолат ва қонун устуворлиги каби масалалар марказий ўрин эгаллайди. У илмий қарашларида нафақат назарияни бойитди, балки уни ҳаётга татбиқ этиш йўлларини ҳам кўрсатиб берди. Бу эса унинг илмий ишларини қимматли ва долзарб этади.

Бироқ устознинг буюклиги фақат илмий ютуқлари билан эмас, балки инсон сифатидаги фазилатлари билан ҳам белгиланади. У камтар, ҳалол, адолатли ва талабчан устоз сифатида кўплаб шогирдлар қалбида ўчмас из қолдирган. Унинг дарслари — бу оддий машғулот эмас, балки фикрлашга, таҳлил қилишга, тўғри қарор қабул қилишга ўргатувчи ҳаёт мактаби эди.

Мен ҳам шундай бахтли шогирдлардан бири сифатида устозни талабалик йилларимдан яхши эслайман. У жиноят ҳуқуқи фанидан амалий машғулотлар олиб борган пайтларда ҳар бир дарсда нафақат билим, балки инсон сифатида камол топиш учун зарур бўлган қадриятларни ҳам уқтирар эди. Унинг талабаларга бўлган муносабати — холислик, самимият ва эҳтиромга асосланган эди. Ана шу фазилатлар уни биз учун нафақат устоз, балки ибрат тимсолига айлантирди.

Баҳор фаслида туғилган инсонларга хос қатъият, ташаббускорлик ва адолатпарварлик каби сифатлар устоз шахсида яққол намоён. Унинг кучли иродаси, принципиаллиги ва масъулиятли ёндашуви бутун фаолияти давомида ўз самарасини бериб келмоқда. У ўз ҳаёти билан “устоз” деган муқаддас сўзнинг ҳақиқий маъносини намоён этган инсондир.

Бугун устознинг 70 йиллик ҳаёт йўлига назар ташлар эканмиз, бу йўл фақат йиллар йиғиндиси эмас, балки юксак маъно ва мазмунга эга бўлган ҳаёт мактаби эканини англаймиз. Унинг илмий мероси, тарбиялаган шогирдлари ва қолдирган изи — буларнинг барчаси унинг номи ва хизматларини абадийлаштирувчи омиллардир.

Азиз устоз! Сизни муборак 70 ёшлик юбилейингиз билан самимий табриклаймиз. Сизга мустаҳкам соғлик, узоқ умр ва яна кўплаб шогирдлар камолига ҳисса қўшиш бахтини тилаймиз. Сиз биз учун ҳамиша илҳом манбаи, ибрат мактаби ва юксак инсон намунаси бўлиб қоласиз.

Феруз Хайдархон

2026 йил 26 март

Мавзуга оид бошқа хабарлар